ฉากที่ ๒ ศรีชัยสิงห์

ถักทอจินตนาการศิลปกรรมภาพจำหลักท่วงท่ารำของนางอัปสราบายน มาเป็นหมู่ระบำนางอัปสรอันอ่อนช้อยงดงาม สอดประสานท่วงทำนองเพลงขอมชมจันทร์และเขมรเร็ว เพื่ออวยพรให้ผู้รับประสบความมั่งคั่งและรุ่งเรืองดุจความฟูเฟื่องของสมัยขอมบายน

ฉากที่ ๓ กินรีร่อน

วรรณกรรมตอนหนึ่งในเรื่อง “มโนราห์” เป็นฉากที่เหล่ากินรีเพลิดเพลินอยู่ในธรรมชาติเนรมิตรของป่าหิมพานต์ ด้วยกระบวนท่ารำที่มีความวิจิตร สวยงาม และอาภรณ์ของเครื่องแต่งกายที่ประณีตบรรจง อักษราหุ่นละครเล็กได้ดัดแปลงให้การแสดงดูร่วมสมัยยิ่งขึ้น แต่ยังยึดแนวทางการร่ายรำและบทเพลงไว้คงเดิม เพิ่มเติมความเป็นสากลด้วยเครื่องดนตรีสากลที่ร่วมบรรเลงตลอดการแสดง

ฉากที่ ๔ วีรชัยลิง

ยกมาจากวรรณคดีเรื่อง “รามเกียรติ์” ซึ่งมี หนุมาน เป็นแม่ทัพแห่งกองทัพวานรผู้เกรียงไกร ฉากนี้แสดงถึงการยกทัพตรวจพลก่อนเคลื่อนตัวสู่สมรภูมิ แสดงถึงความพร้อมพรักและความมีสามัคคีเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวแห่งกองทัพวานร

ฉากที่ ๕ ยกรบ

ถ่ายทอดความยิ่งใหญ่แห่งวรรณคดีอมตะเรื่องรามเกียรติ์ เมื่อพญายักษ์ทศกัณฐ์จัดทัพเข้าประจัญบานกับฝ่ายพระราม แต่กลับโดนพระรามใช้ศรตีเจ็บปวดเจียนตายจนพ่ายแพ้ต้องเลิกทัพกลับนครลงกาในที่สุด เป็นฉากที่มีความซับซ้อนของท่าโขนที่ถูกนำมาใช้กับกลไกของหุ่นละครเล็ก

ฉากที่ ๖ ระบำญี่ปุ่น

หยิบจินตลีลาจากแดนอาทิตย์อุทัยเคล้าบทเพลงคลาสสิก เล่าเรื่องของ โจโจ้ซัง เกอิชาแสนงามแห่งนางาซากิ ในมหาอุปรากรเรื่อง มาดามบัตเตอร์ฟลาย  มาเพิ่มสีสันให้เวทีหุ่นละครเล็ก สร้างสรรค์ด้วยฉาก แสง สี เสียง ประกอบกับความสวยงามของระบำร่มในแบบฉบับเจแปน

ฉากที่ ๗ กลองยาว โปงลาง

ผู้แสดงร่วม ๔๐ ชีวิตเนรมิตความหรรษาของเทศกาลดนตรีพื้นบ้านภาคกลาง(กลองยาว) ประชันดนตรีพื้นถิ่นภาคอีสาน(โปงลาง)  สนุกสนานไปกับการแสดงอันครึกครื้นของเหล่าหุ่นละครเล็กนักดนตรีพื้นบ้านที่เยื้องกรายขับขานในท่วงท่าลีลาดังต้องมนต์มีชีวิต

ฉากที่ ๘ โนรา

จากการแสดงพื้นบ้านอันลือชื่อของภาคใต้ ที่ต้องใช้ความชำนาญเฉพาะตัวที่จะบังคับส่วนต่างๆของร่างกายให้พริ้วไหวไปตามจังหวะดนตรี มาผสมผสานกับการแสดงของหุ่นละครเล็ก โนราบนเวทีอักษรา    จึงมีความพิเศษด้วยองค์ประกอบของนักแสดงที่มีทั้งคนและหุ่น ร่ายรำไปด้วยกัน

ฉากที่ ๙ อารีดัง

ระบำเกาหลีและบทเพลงคลาสสิค “อารีดัง” อันเป็นที่รู้จัก ถ่ายทอดโดยหุ่นละครเล็กที่สร้างขึ้นเป็นพิเศษ นำเสนอศิลปะการแสดงอันละเอียดอ่อนของท่ารำพัดแบบเกาหลีที่ตระการตา

ฉากที่ ๑๐ ระบำเจ็ดนางฟ้า

เป็นการแสดงของหุ่นที่มีการแต่งกายในรูปแบบนางฟ้าของจีน ด้วยความอ่อนหวานงดงามของการแสดงชุดนี้ เป็นการอวยพรให้กับผู้คนให้ประสบแต่ความสุข คิดสิ่งใดขอให้สมความปรารถนา

ฉากที่ ๑๑ เกี้ยวนาง จับนาง

จากเรื่อง “รามเกียรติ์” ตัดมาจากตอน “นางลอย” ที่มีบทร้องแสนไพเราะ เป็นฉากที่ ทศกัณฐ์ออกโรง ด้วยความหลงไหลในความงามของนางสีดาแปลง จึงร่ายรำด้วยลีลาอันอ่อนช้อย มีท่าทีเขินอายชายตา  เป็นทศกัณฐ์ในภาคที่พิเศษ เนื่องจากละทิ้งความฉกาจฉกรรจ์แห่งยักษ์ มาอยู่ในรูปลักษณ์ของความอ่อนโยน เพื่อจะเกี้ยวนางสีดา ซึ่งแท้จริงแล้วคือนางเบญจกาย ผู้เป็นหลานแปลงมา  จากนั้น ตามท้องเรื่อง นางเบญจกายในรูปของนางสีดา ลอยน้ำไปลวงพระราม แต่ถูกจับได้ว่าเป็นตัวปลอม จึงเหาะหนีขึ้นบนท้องฟ้า และถูกหนุมานไล่จับจนได้ ภายหลังนางเบญจกายให้กำเนิดบุตรกับหนุมาน เกี้ยวนาง จับนาง ถือเป็นตอนที่มีความสำคัญอย่างยิ่ง ทั้งในเรื่องของบทกลอน ดนตรี ท่าร่ายรำ และความสนุกสนานของการไล่ล่อต่อเชิงกันระหว่างตัวละคร

รอบการแสดง
พฤหัสบดี - ศุกร์  19.00 น.
เสาร์ – อาทิตย์  13.00 น.,19.00 น.

สำรองที่นั่ง

• เคาน์เตอร์จำหน่ายบัตร หน้าโรงละครอักษรา ชั้น 3 คิง เพาเวอร์ คอมเพล็กซ์
  เปิดบริการทุกวัน 10.00 – 20.00 น.
  
• สำรองที่นั่งผ่านเว๊บไซต์ www.thaiticketmajor.com หรือ www.aksratheatre.com
  การสำรองที่นั่งเป็นกลุ่มคณะสำหรับนักท่องเที่ยว, องค์กร, บริษัท, หน่วยงาน สามารถติดต่อฝ่ายการตลาดโรงละครอักษราที่ โทร. 02 677 8888 ต่อ 5609, 5619 และ 5678